F51-sofa manifest modernizmu

Są meble, które mają się podobać. I są takie, które ustanawiają zasady. Sofa F51 należy do tej drugiej kategorii.

W 1920 roku Walter Gropius projektuje serię F51 do gabinetu dyrektora Bauhaus w Weimarze. To nie był przypadkowy wybór wyposażenia, lecz świadomy komunikat. Nowa szkoła, nowa epoka, nowy język formy. Obok fotela powstała również wersja dwuosobowa – sofa F51 – która jeszcze wyraźniej pokazuje architektoniczny charakter projektu.

To nie jest kanapa, w której się rozpływasz. To konstrukcja. Sześcienne, tapicerowane bryły zostały zamknięte w wyrazistej, drewnianej ramie. Piony i poziomy budują klarowną strukturę, bez ornamentu i bez sentymentalnych gestów. Minimalizm zanim stał się marketingowym hasłem.

Sofa F51 działa w przestrzeni jak mały budynek. Porządkuje wnętrze, nadaje mu rytm, ustawia relacje między bryłami. Komfort jest obecny, ale zdyscyplinowany. Siedzi się stabilnie, świadomie, bez efektu zapadania. To mebel, który wspiera postawę – fizycznie i symbolicznie.

Dziś model produkowany jest m.in. przez Tecta, posiadającą prawa do wielu projektów związanych z Bauhausem. Współczesne wersje pozwalają na różne kolory tapicerki, jednak to kontrast między miękkim wypełnieniem a twardą, wyraźną ramą pozostaje kluczowy.

Dlaczego sofa F51 znów przyciąga uwagę? Bo w epoce organicznych form i obłych sof potrzebujemy czasem mocnego, graficznego akcentu. Czegoś, co nie kokietuje przytulnością, lecz buduje strukturę. Modernizm nie jako nostalgia, lecz jako postawa: klarowność, odpowiedzialność formy, myślenie konstrukcyjne.

W Domowej Galerii Stylu patrzymy na takie obiekty nie tylko jak na meble, ale jak na idee zapisane w drewnie i tkaninie. Sofa F51 przypomina, że design może być manifestem. Nawet w wersji dwuosobowej.

zdjęcie pochodzi ze strony producenta: Tecta